Interpelacjaw sprawie Stref Płatnego Parkowania

Interpelacjaw sprawie Stref Płatnego Parkowania

W dniu 27 lipca Poseł Małgorzata Zwiercan wystosowała interpelację  do Ministra Infrastruktury Pana Andrzeja Adamczyka w sprawie Stref Płatnego Parkowania

Szanowny Panie Ministrze,

 

Strefy Płatnego Parkowania w miastach budzą wiele kontrowersji. Kierowcy narzekają na duże opłaty, z kolei samorządowcy na ograniczenia związane z ich wysokością. Warto podkreślić, że strefy w  różnych miastach funkcjonują odmiennie. Obecnie opłaty za parkowanie obowiązują w miastach od poniedziałku do piątku.

Prowadzone prace legislacyjne nad zmianami w funkcjonowaniu Stref Płatanego Parkowania zakładają, że w miastach powyżej 100 tys. mieszkańców możliwe będzie wprowadzenie opłat za parkowania również w soboty i niedziele. Niestety ten zapis nie obejmie niewielkich miast turystycznych, które szczególnie latem, podczas  weekendów borykają się z małą rotacyjnością miejsc, a tym samym niewielką możliwością parkowania dla tych, którzy chcą na chwilę odwiedzić miasto. Dodatkowo niskie opłaty za parkowanie oraz darmowe miejsca parkingowe w weekendy sprawiają, że wielu mieszkańców i turystów nie chce  skorzystać z komunikacji miejskiej.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

  1. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie przepisów umożliwiających miastom turystycznym – poniżej 100 tys. mieszkańców – pobieranie opłat za parkowanie podczas weekendów?
  2. Czy ministerstwo planuje podwyższenie maksymalnych stawek za parkowanie w miastach, które zachęcałyby ludzi do korzystania z komunikacji publicznej?
  3. Czy w procesie legislacyjnym planuje Pan Minister uwzględnić zapisy dotyczące obligatoryjnie przyznawania bezpłatnego abonamentu niepełnosprawnym mieszkańcom danego miasta?

 

 

Z poważaniem

Poseł Małgorzata Zwiercan

 

 

W dniu 24 sierpnia 2018 roku Poseł Małgorzata Zwiercan otrrzymała odpowiedź na swoja interpelację w sprawie stref płatnego parkowania.

Ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym oraz niektórych innych ustaw, która w chwili obecnej oczekuje na opublikowanie, przewiduje szereg zmian m.in. w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Wprowadza ona możliwość pobierania opłat za postój pojazdów samochodowych w tzw. śródmiejskiej strefie płatnego parkowania. Strefa taka będzie mogła być ustanowiona przez radę gminy (radę miasta) na obszarach zgrupowania intensywnej zabudowy funkcjonalnego śródmieścia, która stanowi faktyczne centrum miasta lub dzielnicy w mieście o liczbie ludności powyżej 100 000 mieszkańców. W myśl zaś nowododanego w art. 13b ust. 1a ustawy o drogach publicznych, opłatę w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania pobiera się za postój pojazdów samochodowych w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni lub codziennie, w określonych godzinach lub całodobowo. Zatem w strefie tej będzie istniała możliwość ustalenia opłaty za postój również w niedziele i święta.

Jednocześnie ww. ustawa wprowadziła zmiany odnoszące się również do obecnej strefy płatnego parkowania, gdyż zamiast dotychczasowej ustawowo określonej maksymalnej wysokości opłaty za pierwszą godzinę postoju tzn. 3 zł, wprowadzono przepis uzależniający wysokość opłaty za pierwszą godzinę postoju pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania od minimalnego wynagrodzenia, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Zatem wysokość opłaty ustalanej przez radę gminy (radę miasta) za pierwszą godzinę postoju nie może przekraczać w strefie płatnego parkowania – 0,15 % minimalnego wynagrodzenia za pracę. Podobne rozwiązanie przewidziano w zakresie maksymalnej wysokości opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój w strefie płatnego parkowania. Zamiast obecnie obowiązującej sztywno określonej wysokości 50 zł., maksymalna wysokość opłaty dodatkowej będzie również uzależniona procentowo od minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Należy tym samym zauważyć, iż wychodząc naprzeciw postulatom zgłaszanym przez samorządy zrezygnowano ze sztywno określonych w ustawie wysokości opłaty za pierwszą godzinę postoju oraz opłaty dodatkowej.

Jeśli chodzi o kwestie postoju w strefie płatnego parkowania przez osoby niepełnosprawne legitymujące się kartą parkingową, należy przede wszystkim wyjaśnić, iż z obecnie obowiązujących przepisów ustawy o drogach publicznych wynika generalna zasada odpłatności za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania. Kompetencje w zakresie ustalania strefy płatnego parkowania, ustalania wysokości stawek opłaty za postój pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania ustawodawca pozostawił właściwym organom samorządu terytorialnego – radzie gminy/miasta (art. 13b ust. 3). W ramach tych kompetencji samorząd może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane, a nawet zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników dróg (art. 13b ust. 4 pkt 1 i 2). Ustawodawca nie przesądził jednak, którzy użytkownicy drogi mogliby korzystać z ww. przywilejów w zakresie opłat. Ocena potrzeby i zasadność wprowadzenia czy to strefy płatnego parkowania, czy to stawek opłat za postój powinna być dokonana przez ten samorząd. Dlatego też, w tym zakresie pozostawiono swobodę właściwemu organowi samorządu.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, iż rada gminy/miasta może w uchwale ustalającej strefę płatnego parkowania zwolnić z opłat za postój w strefie płatnego parkowania np. osoby niepełnosprawne posiadające kartę parkingową.

Jednocześnie należy zauważyć, iż ograniczenie swobody działania w tym zakresie przez radę gminy/miasta zakreślone jest poprzez jednoznacznie wskazany przez ustawodawcę cel, jakiemu generalnie służy wprowadzenie opłat za postój w strefie płatnego parkowania. Zgodnie z art. 13b ust. 2 ustawy o drogach publicznych, strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej.

Zatem podstawowym celem utworzenia strefy płatnego parkowania jest zwiększenie rotacji pojazdów na obszarze charakteryzującym się znacznym niedoborem miejsc parkingowych. Opłata za postój wymuszać ma zaś rotację pojazdów, tak aby pojazdy nie zajmowały miejsc postojowych np. całodobowo w godzinach kiedy zapotrzebowanie na postój jest znacznie większe niż liczba miejsc do postoju. Wyznaczanie w strefie płatnego parkowania m.in. stanowisk przeznaczonych na postój pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową, ma na celu przede wszystkim to, aby osoba niepełnosprawna mająca znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się miała miejsce postojowe blisko wejścia np. do urzędu czy też innego budynku użyteczności publicznej. A zatem miejsca postojowe w strefie płatnego parkowania dla osób posiadających kartę parkingową powinny być lokalizowane jak najbliżej docelowego miejsca poruszania się osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, osoba niepełnosprawna legitymująca się kartą parkingową kierująca pojazdem samochodowym oznaczonym tą kartą, może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju, w zakresie określonym przepisami rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Zgodnie z § 33 ust. 2 tego rozporządzenia uprawniona osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej, kierująca pojazdem samochodowym, oraz kierujący pojazdem przewożący taką osobę mogą, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stosować się do zakazów wyrażonych znakami: B-1, B-3, B-3a, B-4, B-10, B-35, B-37, B-38 i B-39. Aby skorzystać z tego uprawnienia trzeba posiadać kartę parkingową, która w myśl art. 8 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym powinna być umieszczona za przednią szybą pojazdu samochodowego w sposób umożliwiający jej odczytanie.

Ww. art. 8 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym stosuje się również do:

  • kierującego pojazdem, który przewozi osobę niepełnosprawną legitymującą się kartą parkingową;
  • kierującego pojazdem należącym do placówki, zajmującej się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych, przewożącego osobę mającą znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się, pozostającą pod opieką takiej placówki.

Kartę parkingową umieszcza się za przednią szybą pojazdu samochodowego, a jeśli pojazd nie posiada przedniej szyby – w widocznym miejscu w przedniej części pojazdu, w sposób eksponujący widoczne zabezpieczenia karty oraz umożliwiający odczytanie jej numeru i daty ważności.

Przepisy ww. ustawy przewidują zatem bardziej dogodne ułatwienia w ruchu dla osoby niepełnosprawnej kierującej pojazdem i kierującego przewożącego osobę niepełnosprawną mającą trudności w poruszaniu się. Natomiast  w zakresie  odpłatności za postój w strefie płatnego parkowania, z uwagi na cel strefy tzn. zapewnienie rotacji pojazdów samochodowych, ocena potrzeby i zasadność wprowadzenia zwolnienia z opłat za postój powinna być dokonywana przez dany samorząd, który najlepiej zna potrzeby swoich mieszkańców jak i sytuację w zakresie deficytu miejsc postojowych na zarządzanym przez siebie terenie.

Z wyrazami szacunku

Marek Chodkiewicz

Podsekretarz Stanu

Ta strona używa ciasteczek Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close